*

ஒரு நல்ல கவிதையை எழுதுவதில் கவிஞனுக்குக் கிடைக்கும் மகிழ்ச்சிக்கு ஈடானது, அந்தக் கவிதையை அவனது பிற கவிதைகளுடன் சேர்ந்து ஒரு தொகுப்பாகப் பார்ப்பதில் ஏற்படும் மகிழ்ச்சிதான். அதனை வேறு எதனுடனும் ஒப்பிட முடியாது.

கவிதை எங்கும் இருப்பது. அதை எழுதுவது கவிஞனின் பொறுப்பு. எழுதப்படும் வரை கிடைப்பதில்லை கவிதையின் இருப்பிற்கு நியாயம்.

கவிதை அதன் மொழியில் எழுதப்படுவதும் முக்கியம். இல்லையெனில் கவிதை கவிதையாக இல்லாமல் போய்விடும். கவிதை மொழி என்பது தமிழ், ஆங்கிலம், கொங்கணி, பிரெஞ்சு போல ஒரு மொழிதான். அதன் எழுத்துகள் வேண்டுமானால் தமிழ் எழுத்துகளாக இருக்கலாம். ஆனால் அதற்கும் தனியாகச் சொற்களும் வாக்கிய அமைப்பு விதிகளும் இலக்கணமும் உண்டு.

இத்தொகுப்பிலுள்ள கவிதைகள் அனைத்தும் கவிதை மொழியைக் கற்றுக்கொள்ளும் அனுபவத்தின் பதிவுகள் எனலாம். நடமாடும் படிமத் தொழிற்சாலைகளாகப் பிரகாசிக்கும் சிலருக்கு அந்த மொழி எழுதத் தொடங்கும்போதே கற்றுக்கொள்ளத் தேவையில்லாமல் எளிதாகக் கைவருவதோடு அவர்கள் பல தொகுப்புகள் கொண்டுவந்து புத்தக மதிப்புரையாளர்களாகவும் நிறுவப்பட்டுவிடுவது இன்றைய வரலாறு.

ஒரு கவிஞன் தனது முதல் தொகுப்பைப் பிரசவிக்கும்போது கன்னித்தன்மையை இழக்கிறான். எண்ணிறந்த தமிழ்க் கவிஞர்களால் ஊக்குவிக்கப்பெற்று கவிதை எழுதத் தொடங்கிய நான் கவிஞன் என்கிற முறையிலே இத்தொகுப்பின் மூலம் எனது கன்னித்தன்மையை இழப்பதில் நெகிழ்ச்சியடைகிறேன்.

கவிதையை அணுவணுவாக ரசிக்கும் என் நண்பர்களின்றி இந்தத் தொகுப்பு சாத்தியமாக வாய்ப்பிருக்க முடியாது. அவர்களுக்கு நான் பெரிதுமே கடமைப்பட்டிருக்கிறேன்.

என்னுடைய இன்னொரு வலைப்பதிவில் போடும் வின்டேஜ் படங்களை ஃப்ளிக்கரில் இருக்கும் பல்வேறு குழுக்களில் ஏற்றிக்கொண்டிருந்தேன். தமிழ்ப் பத்திரிகைகள், புத்தகங்களில் வந்த சித்திரங்கள் அந்தக் குழுக்களில் இருந்த வெளிநாட்டார் பலரையும் கவர்கின்றன. நாட் எனி மோர். கூகிளின் இலவச மதிய உணவு மாடலைப் பார்த்து யாஹூ எப்போது கற்றுக்கொள்ளப்போகிறது?

இதில் காமெடி என்னவென்றால் முதல் இரண்டு படங்களில் இருக்கும் பூவின் பெயர் மட்டும்தான் எனக்குத் தெரியும் (Dianthus). ரோஜா மாதிரி இருப்பது ரோஜா வகைதான். என்ன பூக்கள் என்று எப்படித்தான் கண்டுபிடிக்கப்போகிறேனோ.

பார்ப்பதற்கு ஜெராக்ஸ் இயந்திரம் போல் இருப்பதாக சொல்லப்படும் இந்த ‘எஸ்பிரசோ புத்தக இயந்திர’த்திற்கு உள்ளேயே அச்சிடுதல், பைண்டிங் எல்லாம் நடந்து முடிந்து புத்தகம் சூடாக வருகிறதாம். Hot off the (Es)press(0) என்று தமாசாக சொல்லிக்கொள்ளலாம்.

சுமார் 5 லட்சம் புத்தகங்கள் இப்படிக் கிடைக்கிறதாம். இன்னும் சில மாதங்களுக்குள் 10 லட்சம் புத்தகங்களைக் கிடைக்கச்செய்யத் திட்டமிட்டிருக்கிறார்கள். அச்சு இயந்திரம் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட பின் பதிப்புத் துறையில் அடுத்த பெரிய புரட்சி இதுதான் என்கிறார்கள். சிறு புத்தகக் கடைகள் லட்சக்கணக்கான புத்தகங்களை வைத்துக்கொண்டு விற்கவும் வழி.

இதில் விசேடம் என்னவென்றால் அச்சில் இல்லாத, மிகப் பழைய புத்தகங்களைக் கூட அச்சிட்டுக்கொள்ளலாம். விலை பற்றி நிச்சயமாகத் தெரியவில்லை. இந்த ‘எஸ்பிரசோ புத்தக இயந்திர’த்தின் பயன்பாட்டைப் பார்த்து விலையை நிர்ணயிப்பார்கள் என்றும் கடைசியில் வழக்கமான புத்தக விலைக்கு வந்துவிடும் என்றும் கார்டியன் செய்திக் கட்டுரை சொல்கிறது. விலையிலும் புரட்சி வந்தால் நன்றாக இருக்கும்.

இங்கே நாங்களெல்லாம் இருக்கிறோமே, கண்ணில் படவில்லையா?

நகர்ப்புற வாழ்க்கையைப் பதிவுசெய்யும் வலைப்பதிவுகள், ஃப்ளிக்கர் புகைப்படக் குழுக்கள் உண்டு. அவற்றையெல்லாம் தூக்கி சாப்பிடும் ஒரு ஐடியாவை சில கலைஞர்கள் அமர்க்களமாகச் செயல்படுத்திவருகிறார்கள்.

Urban Sketchers என்ற இவர்களது வலைப்பதிவில் உலகெங்குமிருந்து ஏராளமான ஓவியர்கள் தமது நகரங்களைச் சித்தரிக்கிறார்கள். முதலில் 2007இல் ஃப்ளிக்கர் குழுவாக வடிவம் பெற்ற இந்த ஐடியா, 2008 நவம்பரில் வலையகமாகியிருக்கிறது.

பல விதமான ஓவிய பாணிகளையும் ஊடகங்களையும் இங்கே பார்க்க முடிகிறது. எளிமையானவை முதல் மிக நுணுக்கமானவை வரை நூற்றுக்கணக்கான படைப்புகளை லீவுபோட்டு நாட்கணக்கில் பார்த்துக்கொண்டிருக்கலாம். பல நாடுகளின் பண்பாடுகள் இங்கே காணக்கிடைப்பதால் ஓவிய பாணிகள் மட்டுமின்றி காட்சிகளும் பல விதமாக இருக்கின்றன.

பெருமூச்சு வருகிறது. இந்தியாவிலிருந்து மூன்று பேர் வரைகிறார்கள். நம்மூரில் (ஃப்ளிக்கர்) புகைப்படக் கலைஞர்களின் எண்ணிக்கையில் ஓவியர்கள் ஒரு சதவீதம் இருந்தால் கூட இங்கே இந்த அளவிற்குக் கலைப் பஞ்சம் இருக்காது.

அர்பன் ஸ்கெட்ச்சர்கள் வலைப்பதிவை வேர்ட்பிரஸில் வைத்துக்கொள்ளாமல் பிளாகரில் வைத்திருப்பதுதான் கவலையளிக்கிறது. யாராவது புத்தி சொன்னால் நல்லது.