அதென்னவோ…

நேற்று ர.சு. நல்லபெருமாளின் ‘கல்லுக்குள் ஈரம்’ வாங்கினேன். கவிதா வானதி பதிப்பக வெளியீடு. கெட்டி அட்டை போட்ட குண்டுப் புத்தகம். மிக நேர்த்தியான பைண்டிங். அடக்கமான சைஸ். கையில் வைத்துப் படிக்க சுகமான வடிவம். அட்டை ஓவியமும் அந்த காலத்து ஓவியரான வினு வரைந்தது. எல்லாமுமாய்ச் சேர்ந்து அந்தப் புத்தகத்தை நான் படித்தபோது ஏற்படுத்திய அதே “நாஸ்டால்ஜிய” உணர்வை ஏற்படுத்தின.

அதே சமயத்தில் அகிலனின் ‘புது வெள்ளம்’ நாவலும் வாங்கினேன். இதுவும் சிறுவயதில் என்னைப் பரவசப்படுத்திய நாவல். இப்போது வாங்கியது தாகம் வெளியீடு. அட்டையில் ஃபோட்டோஷாப்பிற்கு உட்படுத்தப்பட்ட அபிஷேக் பச்சன், நந்திதா தாஸ், தபு, பாபி தியோல் படங்கள். கொடுமை, ஆனால் கிட்டத்தட்ட ர.சு.ந. அளவுக்கு நல்ல பைண்டிங். பழக்கமான, சிநேகமான எழுத்துரு. அட்டைதான் பிரச்சினை. புத்தகத்தைத் திறந்துவிட்டால் படிப்பதில் சிக்கல் இருக்காது.

அதென்னவோ இன்றைய பதிப்பாளர்கள் வழவழ என்ற மஞ்ச கலர் மேப்லித்தோ தாளில் ஒரே சைஸில் போடும் புத்தகங்களைப் பார்த்தால் எனக்குப் படிக்க ஆர்வம் ஏற்படுவதில்லை. புதுவெள்ளத்தைப் படிக்கத் தொடங்கினால் 1945ஆம் ஆண்டு நம் கண் முன் விரியத் தாளின் நிறமும் புத்தகத்தின் சைஸும் பைண்டிங்கும் கூட உதவுகின்றன. பதிப்புத் தொழில்நுட்பம் முன்னேறிவிட்டாலும் புத்தகங்களுக்குரிய இந்தக் கவர்ச்சியைத்தான் இன்று வெளிவரும் புத்தகங்களில் பார்க்க முடியவில்லை. சுஜாதாவையும் சுந்தர ராமசாமியையும் எஸ். ராமகிருஷ்ணனையும் டீலக்ஸாகப் படிக்கும்போது உறுத்தவில்லை. ஆனால் அகிலன், கல்கி எல்லாம் மஞ்சள் பேப்பரில் வந்தால் வாசிப்பனுபவம் பாதிக்காது?

2 thoughts on “அதென்னவோ…

  1. புது வெள்ளம் நாவல் – இலங்கைக்கு வேலைக்கு செல்லும் நாயகன் திரும்பி வந்து சொந்த ஊரில் காய்கறி தோட்டம் வைத்து காதலியை கைப்பிடிக்கும் கதைதானே ?

    தூத்துக்குடியிலிருந்து கப்பல் மார்க்க பயணம் – லில்லி ? வெள்ளைக்கார பெண்கள் நட்பு இப்படி போகும் நாவலா :)

  2. நாட்டட்டால். சுதந்திரம் கிடைக்கும் கட்டத்தில் சென்னையில் நடக்கும் கதை. சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு எல்லாம் நாசமாய்ப் போகிற மாதிரி நியாபகம். ஆனால் அந்த வயதில் படித்தபோது நல்ல அனுபவமாக இருந்தது. :-)

Comments are closed.